
انسان موجودی است که میداند متناهی و فانیست و رویارویی با این واقعیت برایش اضطرابآور است.
انسان در رویارویی با مرگ دو راه پیشِرو دارد:
یکی آنکه تلاش کند آگاهی از آن را سرکوب کند و از آن فرار کند، که این راه میتواند منجر به نابهنجاریِ روانی و زندگانیِ غیراصیل شود.
راه دیگر رویاروییِ صادقانه با مرگ و پذیرشِ آن و بهجانخریدنِ اضطرابِ عادی ناشی از این مواجهه است. این راه انسان را از نابهنجاریِ روانی دور میکند و امکانِ زندگانیِ اصیل را فراهم میکند.
این به خودِ فرد بستگی دارد که چگونه با واقعیتِ میراییاش روبهرو شود.
اروینیالوم – رواندرمانی اگزیستانسیال
برچسب:
نویسنده: حامد میرزایی