«فارغ از هرآنچه که دربارهٔ جهان میگوییم،
از عظمتش و ناتوانیمان در برابرش به لرزه میافتیم.
از بیاعتناییاش به رنجهای مردم،
جانوران و شاید گیاهان (چهکسی گفته که گیاهان رنج نمیبرند؟) اندوهگین هستیم.
هرچه دربارهٔ فضاهایش قضاوت کنیم، فواصلی که نور ستارگان به آنها راه پیدا میکند،
همان ستارگانی که در اطرافشان سیارههایی کشف میشوند – سیاراتی خاموش...
شاید تا بهحال خاموش بودهاند، کسی چه میداند؟–
میشود هرچیزی دربارهٔ این نمایش بیکران بگوییم؛
نمایشی که بلیت ورود به آن در دستمان است
ولی اعتبارش به شکل مضحکی کم است: محدود است بین دو زمان معین.
هرچقدر هم که دربارهٔ جهان بگوییم، باز هم چیز شگفتآوری است.»
- ویسواوا شیمبورسکا
برچسب:
نویسنده: حامد میرزایی